Storythai

วันนี้ 30 ธันวาคม 2548

เป็นวันสุดท้ายของการทำงาน ในปี 2548

ลา ล่า ล้า   ล๊า ล๋า

ลาแล้ว ปี 48

อะไรที่ไม่ดี ไม่งาม ไม่บรรเจิด ไม่จรรโลงใจ  

ขอให้ผ่าน ขอให้จบ ไป กับ ปีเก่า

อะไรที่ทำไม่ดีกับใครไว้ ขออโหสิกรรม

อะไรที่ใครมาทำไม่ดีกับเราไว้ อโหสิกรรมให้

          เจอกันปีหน้า 2549

    !!!!!   Clear cut completely   !!!!!

P.S.  

        **   รักแม่บุญธรรม รักพ่อ รักแม่

        **   รักพี่แก้ว รักน้องอ้อ

        **   "ขอให้หัวใจแข็งแกร่ง"   เป็นคำอวยพรปีใหม่จาก หมอน้อง ชอบจัง ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจ

        **   ขอบคุณสิ่งดี ๆ ที่ได้รับจากคนดี ๆ

        **   ขอบคุณทุกความช่วยเหลือและกำลังใจในการทำงานจากเพื่อนๆ พี่ ๆ ใน สสจ.

        **   รักเพื่อน ๆ สตรีพัทลุง

        **   รักเพื่อน ๆ ม.ทักษิณ

        **   รัก คนที่เค้ารักเรา

        **   รักตัวเอง
               

วันนี้ 30 ธันวาคม 2548

เป็นวันสุดท้ายของการทำงาน ในปี 2548

ลา ล่า ล้า   ล๊า ล๋า

ลาแล้ว ปี 48

อะไรที่ไม่ดี ไม่งาม ไม่บรรเจิด ไม่จรรโลงใจ  

ขอให้ผ่าน ขอให้จบ ไป กับ ปีเก่า

อะไรที่ทำไม่ดีกับใครไว้ ขออโหสิกรรม

อะไรที่ใครมาทำไม่ดีกับเราไว้ อโหสิกรรมให้

          เจอกันปีหน้า 2549

    !!!!!   Clear cut completely   !!!!!

P.S.  

        **   รักแม่บุญธรรม รักพ่อ รักแม่

        **   รักพี่แก้ว รักน้องอ้อ

        **   "ขอให้หัวใจแข็งแกร่ง"   เป็นคำอวยพรปีใหม่จาก หมอน้อง ชอบจัง ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจ

        **   ขอบคุณสิ่งดี ๆ ที่ได้รับจากคนดี ๆ

        **   ขอบคุณทุกความช่วยเหลือและกำลังใจในการทำงานจากเพื่อนๆ พี่ ๆ ใน สสจ.

        **   รักเพื่อน ๆ สตรีพัทลุง

        **   รักเพื่อน ๆ ม.ทักษิณ

        **   รัก คนที่เค้ารักเรา

        **   รักตัวเอง
               

เหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย

ช่วง 2-3 วันนี้ ไปออกหน่วยแพทยืเคลื่อนที่ กับพี่ๆ ในสำนักงานกันมา

ช่วยเหลือชาวบ้านหลังน้ำท่วม ตนเยอะ แยะ ตา แป๊ะ

จัดยา ซักประวัติ แจกยา ให้ชาวบ้าน

ทำไปด้ายงาย เนี่ย กรู ฮึ เรียนก้อม่ายด้ายเรียนมาซ้าหน่อย

เก่งจังเลย เรา 55555 ขอชมตัวเอง

จาปีใหม่แว้ว   จาไปกระบี่ จาไป พีพี จาไปภูเก็ต   จาไปป่าตอง  

            โย่ว โย่ว โย่ว

จาเที่ยวให้หายอยาก     31 - 1 - 2

      !!!!!!       Go Go Go Go Go     !!!!!!!!!

วันนี้ 30 ธันวาคม 2548

เป็นวันสุดท้ายของการทำงาน ในปี 2548

ลา ล่า ล้า   ล๊า ล๋า

ลาแล้ว ปี 48

อะไรที่ไม่ดี ไม่งาม ไม่บรรเจิด ไม่จรรโลงใจ  

ขอให้ผ่าน ขอให้จบ ไป กับ ปีเก่า

อะไรที่ทำไม่ดีกับใครไว้ ขออโหสิกรรม

อะไรที่ใครมาทำไม่ดีกับเราไว้ อโหสิกรรมให้

          เจอกันปีหน้า 2549

    !!!!!   Clear cut completely   !!!!!

P.S.  

        **   รักแม่บุญธรรม รักพ่อ รักแม่

        **   รักพี่แก้ว รักน้องอ้อ

        **   "ขอให้หัวใจแข็งแกร่ง"   เป็นคำอวยพรปีใหม่จาก หมอน้อง ชอบจัง ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจ

        **   ขอบคุณสิ่งดี ๆ ที่ได้รับจากคนดี ๆ

        **   ขอบคุณทุกความช่วยเหลือและกำลังใจในการทำงานจากเพื่อนๆ พี่ ๆ ใน สสจ.

        **   รักเพื่อน ๆ สตรีพัทลุง

        **   รักเพื่อน ๆ ม.ทักษิณ

        **   รัก คนที่เค้ารักเรา

        **   รักตัวเอง
               

เหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย

ช่วง 2-3 วันนี้ ไปออกหน่วยแพทยืเคลื่อนที่ กับพี่ๆ ในสำนักงานกันมา

ช่วยเหลือชาวบ้านหลังน้ำท่วม ตนเยอะ แยะ ตา แป๊ะ

จัดยา ซักประวัติ แจกยา ให้ชาวบ้าน

ทำไปด้ายงาย เนี่ย กรู ฮึ เรียนก้อม่ายด้ายเรียนมาซ้าหน่อย

เก่งจังเลย เรา 55555 ขอชมตัวเอง

จาปีใหม่แว้ว   จาไปกระบี่ จาไป พีพี จาไปภูเก็ต   จาไปป่าตอง  

            โย่ว โย่ว โย่ว

จาเที่ยวให้หายอยาก     31 - 1 - 2

      !!!!!!       Go Go Go Go Go     !!!!!!!!!

กลับมาแว้ววว

หลังจากลางานไป     3   วัน   ก้อทำไงได้เนาะ คนมันห่วง อ่าา

ตกลง เจ้าหมุ ผ่าไป 2 แผล ตอนแรก หมอคิดว่าเป็นไส้ติ่ง ผ่าฉั่วะ ลงไป   ประมาณ 5- 6 เข็ม มั้ง

พอผ่าเสร็จ ดั้น ไม่มใช่ ไส้ติ่ง ฉัว้ะ อีก 1 แผล คราวนี้แผลยาวเลย 7-8 เข็ม ล่ะม้าง เนี่ย     แม่บอกว่า 2 in 1 ฮา ดี หมอปัตตานี เอ้ยยยย ทำไมงี่เง่า ชิ....

นอนโรงบาลปัตตานี อยุ่ 4 คืน 5 วัน ค่ารักษา ปาไป 15000 โชคดีไป ใช้บัตรทอง ได้ ลดเหลือ 30 บาท

หมอก้อโคตร จะใจดี ถามอะไรไม่ค่อยตอบ แถมทำหน้ายักษ์ ใส่อีก สาด เอ้ย โรงบาลเชี่ยยย ไรเนี่ย

ไอ่คน คนนั้น ก้อนะ นิสัยเหมื้อนเด็ก เลย   ไม่ยอมห่าง เจ้าหมู ไปไหน กลัวไรอ่ะ กลัวจะเปิดโอกาส ให้เรากะโอ๋ อยุ่ด้วยกันเหรอ ห๊าาาาาาาา

ไม่ยอม แม้แต่จะให้แม่ มาดูแลโอ๋ ที่โรงบาล แม่งงงงง อยุ่เองมันซะทุกคืนเลยนะเมิง ตามสบาย ....สรุป เรากะแม่โอ๋ กลับไปนอนที่หอกันทุกคืน พอเช้า ถึงจะมาหาโอ๋ อ่ะ

เป็นไง - เป็นไง ล่ะ

เข้าโรงบาล เช้าวันจันทร์   ผ่าตัดวันอังคาร   (2 แผล)   วันศุกร์ ได้ กลับบ้าน   อื้ม ดี ดี หายเร็วดี สงกะสัย ว่ามีกำลังใจ เยอะ แห่เอาไปให้กันที่โรงบาล เพียบบบบบบ

คืนัวนศุกร์ ถึงเวลานอน คิดอยุ่เหมือนกัน ว่า จะจัดระเบียบห้องนอน ยังไง

ตอนแรกจะไปนอนห้องแป้ง แต่วันเสาร์ ต้องกลับแล้ว อยากอยุ่กะ ตัวเอง อยากอยุ่กะแม่ แม้คนบางคนไม่อยากให้อยุ่ แต่เราจะอยุ่ ..

แม่บอกให้ โอ๋ นอน กะแม่ บนเตียง ฮ่าาาาาาาา ขำขำ   เรา นอน กะ .... งั้นเหรอ ????????????

จะเป็นไง ว๊าาาา ?????????

สรุป โอ๋ บอก พี่นก นอน กะแม่ โอ๋ นอนข้างล่าง กะ ..... เป็นอันได้ข้อสรุป แจ่มมะ

อื้ม   อื้ม   อื้ม     อื้ม   อื้ม

ถึงวันเสาร์ จะกลับกันแล้ว ไปหาซื้อไข่นกกระทา ให้เจ้าหมู เอาไปแก้บน ซื้อขนม กับข้าว มากินที่ห้อง สัก 10 โมง นั่งตุ๊ก ตุ๊ก ไป บขส. กะแม่

นั่งคุยกะแม่ ตั้งนาน 10.30 น. รถก้อมา นั่งคนละที่กะแม่ จนถึง สงขลา   ถึงได้มานั่งที่เดียวกัน แม่ก้อชวนคุย เม้าส์ เรื่องโอ๋ ให้ฟังด้วย 55555 นินทา นินทา

ถึงบ้าน บ่าย 2 เอาเสื้อผ้าไปส่งวัก แล้วไปตัดผม แก้เซ็ง ระบายอารมณ์ เครียดง่ะ เครียด แล้วโทรชวนเพื่อนไปกินสเต๊กกาน อิ่ม

ตระเวนขับรถเล่นกะเพื่อน กลับบ้าน แวะไปเอาเบียร์ 2 ขวด ที่เหลือจากวันก่อน หิ้วไปกินบ้านเพื่อน

25 ธันวา 48

Merry zmas   ตื่นแต่เช้า อาบน้ำ แปรงฟัน น้าติ๋ม เข้า มารับ ภูมิ +ภีม กลับบ้าน ก้อติดรถออกไปร้านพี่เขมกันหมดเลย

เราไปทำงาน คลีนิก วันนี้ อยู่กะหมอเหรียญ + พี่ตาล คนไข้ไม่เยอะ ปิด ตอน 16.00 กลับบ้าน เก็บเสื้อผ้า เพื่อนมารับไปกินข้าว กลับมาบ้าน นอนดู ทีวี

จน 4 - 5 ทุ่ม โทรคุยกะน้อง โทรคุยกะก้อย ถึงเวลา นอน คร่อกฟี้ คร่อกฟี้

วันนี้   (จันทร์ 26 ธันวา )

    เร่ง เร่ง เร่ง งาน กันจ้าละหวั่น เอาไม่ทัน ละกรุ ฮ่วย ไปล่ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

วันนี้ 30 ธันวาคม 2548

เป็นวันสุดท้ายของการทำงาน ในปี 2548

ลา ล่า ล้า   ล๊า ล๋า

ลาแล้ว ปี 48

อะไรที่ไม่ดี ไม่งาม ไม่บรรเจิด ไม่จรรโลงใจ  

ขอให้ผ่าน ขอให้จบ ไป กับ ปีเก่า

อะไรที่ทำไม่ดีกับใครไว้ ขออโหสิกรรม

อะไรที่ใครมาทำไม่ดีกับเราไว้ อโหสิกรรมให้

          เจอกันปีหน้า 2549

    !!!!!   Clear cut completely   !!!!!

P.S.  

        **   รักแม่บุญธรรม รักพ่อ รักแม่

        **   รักพี่แก้ว รักน้องอ้อ

        **   "ขอให้หัวใจแข็งแกร่ง"   เป็นคำอวยพรปีใหม่จาก หมอน้อง ชอบจัง ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจ

        **   ขอบคุณสิ่งดี ๆ ที่ได้รับจากคนดี ๆ

        **   ขอบคุณทุกความช่วยเหลือและกำลังใจในการทำงานจากเพื่อนๆ พี่ ๆ ใน สสจ.

        **   รักเพื่อน ๆ สตรีพัทลุง

        **   รักเพื่อน ๆ ม.ทักษิณ

        **   รัก คนที่เค้ารักเรา

        **   รักตัวเอง
               

เหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย

ช่วง 2-3 วันนี้ ไปออกหน่วยแพทยืเคลื่อนที่ กับพี่ๆ ในสำนักงานกันมา

ช่วยเหลือชาวบ้านหลังน้ำท่วม ตนเยอะ แยะ ตา แป๊ะ

จัดยา ซักประวัติ แจกยา ให้ชาวบ้าน

ทำไปด้ายงาย เนี่ย กรู ฮึ เรียนก้อม่ายด้ายเรียนมาซ้าหน่อย

เก่งจังเลย เรา 55555 ขอชมตัวเอง

จาปีใหม่แว้ว   จาไปกระบี่ จาไป พีพี จาไปภูเก็ต   จาไปป่าตอง  

            โย่ว โย่ว โย่ว

จาเที่ยวให้หายอยาก     31 - 1 - 2

      !!!!!!       Go Go Go Go Go     !!!!!!!!!

กลับมาแว้ววว

หลังจากลางานไป     3   วัน   ก้อทำไงได้เนาะ คนมันห่วง อ่าา

ตกลง เจ้าหมุ ผ่าไป 2 แผล ตอนแรก หมอคิดว่าเป็นไส้ติ่ง ผ่าฉั่วะ ลงไป   ประมาณ 5- 6 เข็ม มั้ง

พอผ่าเสร็จ ดั้น ไม่มใช่ ไส้ติ่ง ฉัว้ะ อีก 1 แผล คราวนี้แผลยาวเลย 7-8 เข็ม ล่ะม้าง เนี่ย     แม่บอกว่า 2 in 1 ฮา ดี หมอปัตตานี เอ้ยยยย ทำไมงี่เง่า ชิ....

นอนโรงบาลปัตตานี อยุ่ 4 คืน 5 วัน ค่ารักษา ปาไป 15000 โชคดีไป ใช้บัตรทอง ได้ ลดเหลือ 30 บาท

หมอก้อโคตร จะใจดี ถามอะไรไม่ค่อยตอบ แถมทำหน้ายักษ์ ใส่อีก สาด เอ้ย โรงบาลเชี่ยยย ไรเนี่ย

ไอ่คน คนนั้น ก้อนะ นิสัยเหมื้อนเด็ก เลย   ไม่ยอมห่าง เจ้าหมู ไปไหน กลัวไรอ่ะ กลัวจะเปิดโอกาส ให้เรากะโอ๋ อยุ่ด้วยกันเหรอ ห๊าาาาาาาา

ไม่ยอม แม้แต่จะให้แม่ มาดูแลโอ๋ ที่โรงบาล แม่งงงงง อยุ่เองมันซะทุกคืนเลยนะเมิง ตามสบาย ....สรุป เรากะแม่โอ๋ กลับไปนอนที่หอกันทุกคืน พอเช้า ถึงจะมาหาโอ๋ อ่ะ

เป็นไง - เป็นไง ล่ะ

เข้าโรงบาล เช้าวันจันทร์   ผ่าตัดวันอังคาร   (2 แผล)   วันศุกร์ ได้ กลับบ้าน   อื้ม ดี ดี หายเร็วดี สงกะสัย ว่ามีกำลังใจ เยอะ แห่เอาไปให้กันที่โรงบาล เพียบบบบบบ

คืนัวนศุกร์ ถึงเวลานอน คิดอยุ่เหมือนกัน ว่า จะจัดระเบียบห้องนอน ยังไง

ตอนแรกจะไปนอนห้องแป้ง แต่วันเสาร์ ต้องกลับแล้ว อยากอยุ่กะ ตัวเอง อยากอยุ่กะแม่ แม้คนบางคนไม่อยากให้อยุ่ แต่เราจะอยุ่ ..

แม่บอกให้ โอ๋ นอน กะแม่ บนเตียง ฮ่าาาาาาาา ขำขำ   เรา นอน กะ .... งั้นเหรอ ????????????

จะเป็นไง ว๊าาาา ?????????

สรุป โอ๋ บอก พี่นก นอน กะแม่ โอ๋ นอนข้างล่าง กะ ..... เป็นอันได้ข้อสรุป แจ่มมะ

อื้ม   อื้ม   อื้ม     อื้ม   อื้ม

ถึงวันเสาร์ จะกลับกันแล้ว ไปหาซื้อไข่นกกระทา ให้เจ้าหมู เอาไปแก้บน ซื้อขนม กับข้าว มากินที่ห้อง สัก 10 โมง นั่งตุ๊ก ตุ๊ก ไป บขส. กะแม่

นั่งคุยกะแม่ ตั้งนาน 10.30 น. รถก้อมา นั่งคนละที่กะแม่ จนถึง สงขลา   ถึงได้มานั่งที่เดียวกัน แม่ก้อชวนคุย เม้าส์ เรื่องโอ๋ ให้ฟังด้วย 55555 นินทา นินทา

ถึงบ้าน บ่าย 2 เอาเสื้อผ้าไปส่งวัก แล้วไปตัดผม แก้เซ็ง ระบายอารมณ์ เครียดง่ะ เครียด แล้วโทรชวนเพื่อนไปกินสเต๊กกาน อิ่ม

ตระเวนขับรถเล่นกะเพื่อน กลับบ้าน แวะไปเอาเบียร์ 2 ขวด ที่เหลือจากวันก่อน หิ้วไปกินบ้านเพื่อน

25 ธันวา 48

Merry zmas   ตื่นแต่เช้า อาบน้ำ แปรงฟัน น้าติ๋ม เข้า มารับ ภูมิ +ภีม กลับบ้าน ก้อติดรถออกไปร้านพี่เขมกันหมดเลย

เราไปทำงาน คลีนิก วันนี้ อยู่กะหมอเหรียญ + พี่ตาล คนไข้ไม่เยอะ ปิด ตอน 16.00 กลับบ้าน เก็บเสื้อผ้า เพื่อนมารับไปกินข้าว กลับมาบ้าน นอนดู ทีวี

จน 4 - 5 ทุ่ม โทรคุยกะน้อง โทรคุยกะก้อย ถึงเวลา นอน คร่อกฟี้ คร่อกฟี้

วันนี้   (จันทร์ 26 ธันวา )

    เร่ง เร่ง เร่ง งาน กันจ้าละหวั่น เอาไม่ทัน ละกรุ ฮ่วย ไปล่ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

วันนี้ มีลางสังหรณ์ บางอย่าง

ตื่นมาจะโทรหาตัวเอง

แต่.... กลัวจะยังไม่ตื่น

สัก 10 โมงโทรไป ตัวเองอยู่โรงบาล ปวดท้องอย่างรุนแรง อาเจียน

รอผลแลป ตรวจเลือด ตรวจฉี่  สงสัยว่าจะเป็นไส้ติ่ง

ห่วงขึ้นมาจับใจ ตั้งใจว่าผลแลปออกมา ถ้าต้องผ่าตัด เค้าจะรีบไป

รีบโทรหาพี่เปรม ให้โทรเช็ค กะ เพื่อนพี่เค้า ที่อยู่ โรงบาลปัตตานี

แล้วก้อโทรเช็ค อาการตัวเองตลอด ....

เป็นห่วง โว๊ยยยยยยยยยยย เป็นห่วง

จะทำไงได้ รถจะไปปัตตานี ก้อไปไม่ได้  ทางขาด น้ำท่วม

สักพักพี่เปรมโทรกลับมา บอกว่า เพื่อนพี่ดูผลแลปแล้ว ไม่น่าจะใช่ ไส้ติ่ง

เฮ้ออออออออออออออ  ค่อยโล่งใจ

เลยโทรไปหา แม่ตัวเอง  แม่บอกว่า แม่ก้อไปไม่ได้ ไป บขส.รถไม่วิ่งเลย

แม่บอกว่า ถ้าโอ๋ ต้องผ่าตัด ถึงรถไม่วิ่ง แม่ก้อจะไป

เลยบอกแม่ไป เมื่อกี๊พี่ที่โรงบาลปัตตานีโทรมาบอกแล้วอาการไม่น่าห่วง

เพราะคิดว่าไม่น่าจะใช่ไส้ติ่ง  ก้อคุยกะแม่แป้บนึง แบตแม่คงหมด

ตังค์ในโทรศัพท์เค้าหมดแย้ววววว ไว้เติมเงินแล้วจะโทรหา นะ 

                ทำได้แค่นี้ ให้ความห่วงใยได้แค่ เสียง...ผ่านโทรศัพท์

......เค้าทำได้แค่นี้จริง ๆ.....

วันนี้ 30 ธันวาคม 2548

เป็นวันสุดท้ายของการทำงาน ในปี 2548

ลา ล่า ล้า   ล๊า ล๋า

ลาแล้ว ปี 48

อะไรที่ไม่ดี ไม่งาม ไม่บรรเจิด ไม่จรรโลงใจ  

ขอให้ผ่าน ขอให้จบ ไป กับ ปีเก่า

อะไรที่ทำไม่ดีกับใครไว้ ขออโหสิกรรม

อะไรที่ใครมาทำไม่ดีกับเราไว้ อโหสิกรรมให้

          เจอกันปีหน้า 2549

    !!!!!   Clear cut completely   !!!!!

P.S.  

        **   รักแม่บุญธรรม รักพ่อ รักแม่

        **   รักพี่แก้ว รักน้องอ้อ

        **   "ขอให้หัวใจแข็งแกร่ง"   เป็นคำอวยพรปีใหม่จาก หมอน้อง ชอบจัง ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจ

        **   ขอบคุณสิ่งดี ๆ ที่ได้รับจากคนดี ๆ

        **   ขอบคุณทุกความช่วยเหลือและกำลังใจในการทำงานจากเพื่อนๆ พี่ ๆ ใน สสจ.

        **   รักเพื่อน ๆ สตรีพัทลุง

        **   รักเพื่อน ๆ ม.ทักษิณ

        **   รัก คนที่เค้ารักเรา

        **   รักตัวเอง
               

เหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย

ช่วง 2-3 วันนี้ ไปออกหน่วยแพทยืเคลื่อนที่ กับพี่ๆ ในสำนักงานกันมา

ช่วยเหลือชาวบ้านหลังน้ำท่วม ตนเยอะ แยะ ตา แป๊ะ

จัดยา ซักประวัติ แจกยา ให้ชาวบ้าน

ทำไปด้ายงาย เนี่ย กรู ฮึ เรียนก้อม่ายด้ายเรียนมาซ้าหน่อย

เก่งจังเลย เรา 55555 ขอชมตัวเอง

จาปีใหม่แว้ว   จาไปกระบี่ จาไป พีพี จาไปภูเก็ต   จาไปป่าตอง  

            โย่ว โย่ว โย่ว

จาเที่ยวให้หายอยาก     31 - 1 - 2

      !!!!!!       Go Go Go Go Go     !!!!!!!!!

กลับมาแว้ววว

หลังจากลางานไป     3   วัน   ก้อทำไงได้เนาะ คนมันห่วง อ่าา

ตกลง เจ้าหมุ ผ่าไป 2 แผล ตอนแรก หมอคิดว่าเป็นไส้ติ่ง ผ่าฉั่วะ ลงไป   ประมาณ 5- 6 เข็ม มั้ง

พอผ่าเสร็จ ดั้น ไม่มใช่ ไส้ติ่ง ฉัว้ะ อีก 1 แผล คราวนี้แผลยาวเลย 7-8 เข็ม ล่ะม้าง เนี่ย     แม่บอกว่า 2 in 1 ฮา ดี หมอปัตตานี เอ้ยยยย ทำไมงี่เง่า ชิ....

นอนโรงบาลปัตตานี อยุ่ 4 คืน 5 วัน ค่ารักษา ปาไป 15000 โชคดีไป ใช้บัตรทอง ได้ ลดเหลือ 30 บาท

หมอก้อโคตร จะใจดี ถามอะไรไม่ค่อยตอบ แถมทำหน้ายักษ์ ใส่อีก สาด เอ้ย โรงบาลเชี่ยยย ไรเนี่ย

ไอ่คน คนนั้น ก้อนะ นิสัยเหมื้อนเด็ก เลย   ไม่ยอมห่าง เจ้าหมู ไปไหน กลัวไรอ่ะ กลัวจะเปิดโอกาส ให้เรากะโอ๋ อยุ่ด้วยกันเหรอ ห๊าาาาาาาา

ไม่ยอม แม้แต่จะให้แม่ มาดูแลโอ๋ ที่โรงบาล แม่งงงงง อยุ่เองมันซะทุกคืนเลยนะเมิง ตามสบาย ....สรุป เรากะแม่โอ๋ กลับไปนอนที่หอกันทุกคืน พอเช้า ถึงจะมาหาโอ๋ อ่ะ

เป็นไง - เป็นไง ล่ะ

เข้าโรงบาล เช้าวันจันทร์   ผ่าตัดวันอังคาร   (2 แผล)   วันศุกร์ ได้ กลับบ้าน   อื้ม ดี ดี หายเร็วดี สงกะสัย ว่ามีกำลังใจ เยอะ แห่เอาไปให้กันที่โรงบาล เพียบบบบบบ

คืนัวนศุกร์ ถึงเวลานอน คิดอยุ่เหมือนกัน ว่า จะจัดระเบียบห้องนอน ยังไง

ตอนแรกจะไปนอนห้องแป้ง แต่วันเสาร์ ต้องกลับแล้ว อยากอยุ่กะ ตัวเอง อยากอยุ่กะแม่ แม้คนบางคนไม่อยากให้อยุ่ แต่เราจะอยุ่ ..

แม่บอกให้ โอ๋ นอน กะแม่ บนเตียง ฮ่าาาาาาาา ขำขำ   เรา นอน กะ .... งั้นเหรอ ????????????

จะเป็นไง ว๊าาาา ?????????

สรุป โอ๋ บอก พี่นก นอน กะแม่ โอ๋ นอนข้างล่าง กะ ..... เป็นอันได้ข้อสรุป แจ่มมะ

อื้ม   อื้ม   อื้ม     อื้ม   อื้ม

ถึงวันเสาร์ จะกลับกันแล้ว ไปหาซื้อไข่นกกระทา ให้เจ้าหมู เอาไปแก้บน ซื้อขนม กับข้าว มากินที่ห้อง สัก 10 โมง นั่งตุ๊ก ตุ๊ก ไป บขส. กะแม่

นั่งคุยกะแม่ ตั้งนาน 10.30 น. รถก้อมา นั่งคนละที่กะแม่ จนถึง สงขลา   ถึงได้มานั่งที่เดียวกัน แม่ก้อชวนคุย เม้าส์ เรื่องโอ๋ ให้ฟังด้วย 55555 นินทา นินทา

ถึงบ้าน บ่าย 2 เอาเสื้อผ้าไปส่งวัก แล้วไปตัดผม แก้เซ็ง ระบายอารมณ์ เครียดง่ะ เครียด แล้วโทรชวนเพื่อนไปกินสเต๊กกาน อิ่ม

ตระเวนขับรถเล่นกะเพื่อน กลับบ้าน แวะไปเอาเบียร์ 2 ขวด ที่เหลือจากวันก่อน หิ้วไปกินบ้านเพื่อน

25 ธันวา 48

Merry zmas   ตื่นแต่เช้า อาบน้ำ แปรงฟัน น้าติ๋ม เข้า มารับ ภูมิ +ภีม กลับบ้าน ก้อติดรถออกไปร้านพี่เขมกันหมดเลย

เราไปทำงาน คลีนิก วันนี้ อยู่กะหมอเหรียญ + พี่ตาล คนไข้ไม่เยอะ ปิด ตอน 16.00 กลับบ้าน เก็บเสื้อผ้า เพื่อนมารับไปกินข้าว กลับมาบ้าน นอนดู ทีวี

จน 4 - 5 ทุ่ม โทรคุยกะน้อง โทรคุยกะก้อย ถึงเวลา นอน คร่อกฟี้ คร่อกฟี้

วันนี้   (จันทร์ 26 ธันวา )

    เร่ง เร่ง เร่ง งาน กันจ้าละหวั่น เอาไม่ทัน ละกรุ ฮ่วย ไปล่ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

วันนี้ มีลางสังหรณ์ บางอย่าง

ตื่นมาจะโทรหาตัวเอง

แต่.... กลัวจะยังไม่ตื่น

สัก 10 โมงโทรไป ตัวเองอยู่โรงบาล ปวดท้องอย่างรุนแรง อาเจียน

รอผลแลป ตรวจเลือด ตรวจฉี่  สงสัยว่าจะเป็นไส้ติ่ง

ห่วงขึ้นมาจับใจ ตั้งใจว่าผลแลปออกมา ถ้าต้องผ่าตัด เค้าจะรีบไป

รีบโทรหาพี่เปรม ให้โทรเช็ค กะ เพื่อนพี่เค้า ที่อยู่ โรงบาลปัตตานี

แล้วก้อโทรเช็ค อาการตัวเองตลอด ....

เป็นห่วง โว๊ยยยยยยยยยยย เป็นห่วง

จะทำไงได้ รถจะไปปัตตานี ก้อไปไม่ได้  ทางขาด น้ำท่วม

สักพักพี่เปรมโทรกลับมา บอกว่า เพื่อนพี่ดูผลแลปแล้ว ไม่น่าจะใช่ ไส้ติ่ง

เฮ้ออออออออออออออ  ค่อยโล่งใจ

เลยโทรไปหา แม่ตัวเอง  แม่บอกว่า แม่ก้อไปไม่ได้ ไป บขส.รถไม่วิ่งเลย

แม่บอกว่า ถ้าโอ๋ ต้องผ่าตัด ถึงรถไม่วิ่ง แม่ก้อจะไป

เลยบอกแม่ไป เมื่อกี๊พี่ที่โรงบาลปัตตานีโทรมาบอกแล้วอาการไม่น่าห่วง

เพราะคิดว่าไม่น่าจะใช่ไส้ติ่ง  ก้อคุยกะแม่แป้บนึง แบตแม่คงหมด

ตังค์ในโทรศัพท์เค้าหมดแย้ววววว ไว้เติมเงินแล้วจะโทรหา นะ 

                ทำได้แค่นี้ ให้ความห่วงใยได้แค่ เสียง...ผ่านโทรศัพท์

......เค้าทำได้แค่นี้จริง ๆ.....

วันนี้ รู้ตัวเองดี ว่า เป็นอะไร

แต่บอกกับเพื่อน ๆ ไปว่า เครียดเรื่องงาน

ทั้ง ทั้ง ที่ ความจริง รู้อยู่เต็มอก ว่าเพราะอะไร ทำไมเค้าได้เครียดซะไม่เป็นอันทำอะไร

10 ธันวา 248 วันที่เค้ามาถึง จนกระทั่ง ณ วันนี้ 15 ธันวา 48

5 วันเต็ม ๆ ที่ตัวเองกะเค้า แทบไม่ได้คุยกันเลย

คิดอีกที ก้อดีเหมือนกัน เรา 2 คน จะได้รู้ใจ ของกันเละกัน

ถ้าไม่มี ตัวเอง เค้าจะอยู่ได้ไม๊

----------------------------

ถ้าไม่มีเค้า ตัวเอง จะอยู่ได้ไม๊

แต่ ณ วันนี้ เวลานี้ วินาทีนี้ ตัวเองรู้ไหม

"เค้าคิดถึงตัวเอง คิดถึงที่สุด"

อยากให้ 1 เดือนนี้ ผ่านไป ขอร้องเถอะ เวลา รีบเดิน เดิน เดิBR>ให้เค้าคนนั้น กลับไปเสียที .........

เค้าจะได้มีตัวเอง ตัวเองจะได้มีเค้า อยากมีเรา 2 คน แค่นี้พอ

ตัวเอง จ๋า ...เมื่อไหร่ วันเวลาของเราสองคนจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

วันนี้ 30 ธันวาคม 2548

เป็นวันสุดท้ายของการทำงาน ในปี 2548

ลา ล่า ล้า   ล๊า ล๋า

ลาแล้ว ปี 48

อะไรที่ไม่ดี ไม่งาม ไม่บรรเจิด ไม่จรรโลงใจ  

ขอให้ผ่าน ขอให้จบ ไป กับ ปีเก่า

อะไรที่ทำไม่ดีกับใครไว้ ขออโหสิกรรม

อะไรที่ใครมาทำไม่ดีกับเราไว้ อโหสิกรรมให้

          เจอกันปีหน้า 2549

    !!!!!   Clear cut completely   !!!!!

P.S.  

        **   รักแม่บุญธรรม รักพ่อ รักแม่

        **   รักพี่แก้ว รักน้องอ้อ

        **   "ขอให้หัวใจแข็งแกร่ง"   เป็นคำอวยพรปีใหม่จาก หมอน้อง ชอบจัง ขอบคุณมากสำหรับกำลังใจ

        **   ขอบคุณสิ่งดี ๆ ที่ได้รับจากคนดี ๆ

        **   ขอบคุณทุกความช่วยเหลือและกำลังใจในการทำงานจากเพื่อนๆ พี่ ๆ ใน สสจ.

        **   รักเพื่อน ๆ สตรีพัทลุง

        **   รักเพื่อน ๆ ม.ทักษิณ

        **   รัก คนที่เค้ารักเรา

        **   รักตัวเอง
               

เหนื่อย เหนื่อย เหนื่อย

ช่วง 2-3 วันนี้ ไปออกหน่วยแพทยืเคลื่อนที่ กับพี่ๆ ในสำนักงานกันมา

ช่วยเหลือชาวบ้านหลังน้ำท่วม ตนเยอะ แยะ ตา แป๊ะ

จัดยา ซักประวัติ แจกยา ให้ชาวบ้าน

ทำไปด้ายงาย เนี่ย กรู ฮึ เรียนก้อม่ายด้ายเรียนมาซ้าหน่อย

เก่งจังเลย เรา 55555 ขอชมตัวเอง

จาปีใหม่แว้ว   จาไปกระบี่ จาไป พีพี จาไปภูเก็ต   จาไปป่าตอง  

            โย่ว โย่ว โย่ว

จาเที่ยวให้หายอยาก     31 - 1 - 2

      !!!!!!       Go Go Go Go Go     !!!!!!!!!

กลับมาแว้ววว

หลังจากลางานไป     3   วัน   ก้อทำไงได้เนาะ คนมันห่วง อ่าา

ตกลง เจ้าหมุ ผ่าไป 2 แผล ตอนแรก หมอคิดว่าเป็นไส้ติ่ง ผ่าฉั่วะ ลงไป   ประมาณ 5- 6 เข็ม มั้ง

พอผ่าเสร็จ ดั้น ไม่มใช่ ไส้ติ่ง ฉัว้ะ อีก 1 แผล คราวนี้แผลยาวเลย 7-8 เข็ม ล่ะม้าง เนี่ย     แม่บอกว่า 2 in 1 ฮา ดี หมอปัตตานี เอ้ยยยย ทำไมงี่เง่า ชิ....

นอนโรงบาลปัตตานี อยุ่ 4 คืน 5 วัน ค่ารักษา ปาไป 15000 โชคดีไป ใช้บัตรทอง ได้ ลดเหลือ 30 บาท

หมอก้อโคตร จะใจดี ถามอะไรไม่ค่อยตอบ แถมทำหน้ายักษ์ ใส่อีก สาด เอ้ย โรงบาลเชี่ยยย ไรเนี่ย

ไอ่คน คนนั้น ก้อนะ นิสัยเหมื้อนเด็ก เลย   ไม่ยอมห่าง เจ้าหมู ไปไหน กลัวไรอ่ะ กลัวจะเปิดโอกาส ให้เรากะโอ๋ อยุ่ด้วยกันเหรอ ห๊าาาาาาาา

ไม่ยอม แม้แต่จะให้แม่ มาดูแลโอ๋ ที่โรงบาล แม่งงงงง อยุ่เองมันซะทุกคืนเลยนะเมิง ตามสบาย ....สรุป เรากะแม่โอ๋ กลับไปนอนที่หอกันทุกคืน พอเช้า ถึงจะมาหาโอ๋ อ่ะ

เป็นไง - เป็นไง ล่ะ

เข้าโรงบาล เช้าวันจันทร์   ผ่าตัดวันอังคาร   (2 แผล)   วันศุกร์ ได้ กลับบ้าน   อื้ม ดี ดี หายเร็วดี สงกะสัย ว่ามีกำลังใจ เยอะ แห่เอาไปให้กันที่โรงบาล เพียบบบบบบ

คืนัวนศุกร์ ถึงเวลานอน คิดอยุ่เหมือนกัน ว่า จะจัดระเบียบห้องนอน ยังไง

ตอนแรกจะไปนอนห้องแป้ง แต่วันเสาร์ ต้องกลับแล้ว อยากอยุ่กะ ตัวเอง อยากอยุ่กะแม่ แม้คนบางคนไม่อยากให้อยุ่ แต่เราจะอยุ่ ..

แม่บอกให้ โอ๋ นอน กะแม่ บนเตียง ฮ่าาาาาาาา ขำขำ   เรา นอน กะ .... งั้นเหรอ ????????????

จะเป็นไง ว๊าาาา ?????????

สรุป โอ๋ บอก พี่นก นอน กะแม่ โอ๋ นอนข้างล่าง กะ ..... เป็นอันได้ข้อสรุป แจ่มมะ

อื้ม   อื้ม   อื้ม     อื้ม   อื้ม

ถึงวันเสาร์ จะกลับกันแล้ว ไปหาซื้อไข่นกกระทา ให้เจ้าหมู เอาไปแก้บน ซื้อขนม กับข้าว มากินที่ห้อง สัก 10 โมง นั่งตุ๊ก ตุ๊ก ไป บขส. กะแม่

นั่งคุยกะแม่ ตั้งนาน 10.30 น. รถก้อมา นั่งคนละที่กะแม่ จนถึง สงขลา   ถึงได้มานั่งที่เดียวกัน แม่ก้อชวนคุย เม้าส์ เรื่องโอ๋ ให้ฟังด้วย 55555 นินทา นินทา

ถึงบ้าน บ่าย 2 เอาเสื้อผ้าไปส่งวัก แล้วไปตัดผม แก้เซ็ง ระบายอารมณ์ เครียดง่ะ เครียด แล้วโทรชวนเพื่อนไปกินสเต๊กกาน อิ่ม

ตระเวนขับรถเล่นกะเพื่อน กลับบ้าน แวะไปเอาเบียร์ 2 ขวด ที่เหลือจากวันก่อน หิ้วไปกินบ้านเพื่อน

25 ธันวา 48

Merry zmas   ตื่นแต่เช้า อาบน้ำ แปรงฟัน น้าติ๋ม เข้า มารับ ภูมิ +ภีม กลับบ้าน ก้อติดรถออกไปร้านพี่เขมกันหมดเลย

เราไปทำงาน คลีนิก วันนี้ อยู่กะหมอเหรียญ + พี่ตาล คนไข้ไม่เยอะ ปิด ตอน 16.00 กลับบ้าน เก็บเสื้อผ้า เพื่อนมารับไปกินข้าว กลับมาบ้าน นอนดู ทีวี

จน 4 - 5 ทุ่ม โทรคุยกะน้อง โทรคุยกะก้อย ถึงเวลา นอน คร่อกฟี้ คร่อกฟี้

วันนี้   (จันทร์ 26 ธันวา )

    เร่ง เร่ง เร่ง งาน กันจ้าละหวั่น เอาไม่ทัน ละกรุ ฮ่วย ไปล่ะะะะะะะะะะะะะะะะะะะะ

วันนี้ มีลางสังหรณ์ บางอย่าง

ตื่นมาจะโทรหาตัวเอง

แต่.... กลัวจะยังไม่ตื่น

สัก 10 โมงโทรไป ตัวเองอยู่โรงบาล ปวดท้องอย่างรุนแรง อาเจียน

รอผลแลป ตรวจเลือด ตรวจฉี่  สงสัยว่าจะเป็นไส้ติ่ง

ห่วงขึ้นมาจับใจ ตั้งใจว่าผลแลปออกมา ถ้าต้องผ่าตัด เค้าจะรีบไป

รีบโทรหาพี่เปรม ให้โทรเช็ค กะ เพื่อนพี่เค้า ที่อยู่ โรงบาลปัตตานี

แล้วก้อโทรเช็ค อาการตัวเองตลอด ....

เป็นห่วง โว๊ยยยยยยยยยยย เป็นห่วง

จะทำไงได้ รถจะไปปัตตานี ก้อไปไม่ได้  ทางขาด น้ำท่วม

สักพักพี่เปรมโทรกลับมา บอกว่า เพื่อนพี่ดูผลแลปแล้ว ไม่น่าจะใช่ ไส้ติ่ง

เฮ้ออออออออออออออ  ค่อยโล่งใจ

เลยโทรไปหา แม่ตัวเอง  แม่บอกว่า แม่ก้อไปไม่ได้ ไป บขส.รถไม่วิ่งเลย

แม่บอกว่า ถ้าโอ๋ ต้องผ่าตัด ถึงรถไม่วิ่ง แม่ก้อจะไป

เลยบอกแม่ไป เมื่อกี๊พี่ที่โรงบาลปัตตานีโทรมาบอกแล้วอาการไม่น่าห่วง

เพราะคิดว่าไม่น่าจะใช่ไส้ติ่ง  ก้อคุยกะแม่แป้บนึง แบตแม่คงหมด

ตังค์ในโทรศัพท์เค้าหมดแย้ววววว ไว้เติมเงินแล้วจะโทรหา นะ 

                ทำได้แค่นี้ ให้ความห่วงใยได้แค่ เสียง...ผ่านโทรศัพท์

......เค้าทำได้แค่นี้จริง ๆ.....

วันนี้ รู้ตัวเองดี ว่า เป็นอะไร

แต่บอกกับเพื่อน ๆ ไปว่า เครียดเรื่องงาน

ทั้ง ทั้ง ที่ ความจริง รู้อยู่เต็มอก ว่าเพราะอะไร ทำไมเค้าได้เครียดซะไม่เป็นอันทำอะไร

10 ธันวา 248 วันที่เค้ามาถึง จนกระทั่ง ณ วันนี้ 15 ธันวา 48

5 วันเต็ม ๆ ที่ตัวเองกะเค้า แทบไม่ได้คุยกันเลย

คิดอีกที ก้อดีเหมือนกัน เรา 2 คน จะได้รู้ใจ ของกันเละกัน

ถ้าไม่มี ตัวเอง เค้าจะอยู่ได้ไม๊

----------------------------

ถ้าไม่มีเค้า ตัวเอง จะอยู่ได้ไม๊

แต่ ณ วันนี้ เวลานี้ วินาทีนี้ ตัวเองรู้ไหม

"เค้าคิดถึงตัวเอง คิดถึงที่สุด"

อยากให้ 1 เดือนนี้ ผ่านไป ขอร้องเถอะ เวลา รีบเดิน เดิน เดิBR>ให้เค้าคนนั้น กลับไปเสียที .........

เค้าจะได้มีตัวเอง ตัวเองจะได้มีเค้า อยากมีเรา 2 คน แค่นี้พอ

ตัวเอง จ๋า ...เมื่อไหร่ วันเวลาของเราสองคนจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม

ไม่ได้เข้ามาอัพได นานโคดๆ พยายามอยุ่เหมือนกัน ที่จะเข้ามาเขียนอะไร ๆ ที่เข้ามาในชีวิต

แต่บางที มันเหนื่อยๆ ทำงานเยอะ เลยไม่มีเวลา หลังจากนี้ไป ... ไม่รู้เมื่อไหร่จเข้ามาอีก

เขียนย้อนไปดีกว่า.........

วันศุกร์
ฝนตกหนักมาตลอด 3 วันเต็ม ๆ พอถึงวันศุกร์ ตื่นเช้ามาดู โห น้ำหน้าบ้านพัก ถึง เข่าได้มั้ง
แต่ก็ลุกอาบน้ำแต่งตัวไปทำงาน ไม่อยากอยุ่คนเดียว กลัวน้ำท่วม สรุปไม่ได้ทำงาน เพราะรีบเก็บของ ที่อยู่ชั้น 1 หลังจากนั้น นั่งเล่นๆ กะพี่ๆ ที่ทำงาน คนอื่นกลับไปตั้งแต่เที่ยงไอ้เรา รอจนค่ำมืด ไปหาอะไรกินกะพี่ๆน้อง

วันเสาร์
ตื่นแต่เช้า ไปทำงานที่ คลีนิก สรุปว่าเปิดครึ่งวัน เลยหนีน้ำไปหาเพื่อนๆ ที่หาดใหญ่ เพราะชมพู่ อุตส่าห์นั่งเครื่องจากกรุงเทพมาเล่นน้ำถึงนี่ จะไม่ไปได้ไง ไปเดินเล่นลีกาเด้น ซื้อหนังสือไป 2 เล่ม "กะละแมร์+กนก 1 เดียว" ซื้อของกระหน่ำ ซัมเมอร์ เรน กันที่เปิดท้าย หลังจากนั้นไปนั่งกินอะไร ๆ กันที่โกอ้วน มี หลี ชมพู่ ฮะ แอน หมวย น้องสาวหมวย (น่ารักๆ) แล้วก้อเราเอง 7 คนแต่สั่งของมากินยังกะมากัน 20 จากนั้นไปเที่ยวต่อ Orcar Pub แดนซ์พอหอมปากหอมคอ กิน Re กันไปแบนเดียะเอง ก้อสาวๆ เค้าไม่ดื่มอ่า กลับไปนอนห้องฮะ

วันอาทิด
ตื่นเช้ามา โบกมือให้แอน สมน้ำหน้า คนต้องตื่นไปทำงาน 555 แต่พอไอ้แอนไป ไอ้เรากะฮะ ดั้น นอนไม่หลับ นอนคุยกันแป้บนึง ถึงเรื่องบางเรื่องและคนบางคน แง่ม แง่ม ชาตินี้ ขออย่าเจอะเจอกันอีกเลย เสร็จแล้ว ลุกไปอาบย้ำ เพราะอฮะต้องไปทำงาน เราก้อต้องกลับบ้าน แวะไปเดินซื้อของพ่อ-แม่ ที่กิมหยง นั่งรถกลับบ้าน เย้ เย วันนี้มีแดด ฝนคงจะหยุดตกซะที

วันจันทร์
โธ่ โถ มีแดดได้วันเดียว ตกมาอีกแล้ว ฝะไรเยี่ยงนี้ ((มีการชมตัวเองด้วยแฮะ)) ตอนแรกตั้งใจจะไปงานเผาศพพ่อของพี่ที่ทำงานด้วย ในชุมชน ตะโหมด ไป ๆ มาๆ ฝนตก เลยเปลี่ยนแผนให้พี่ที่อยู่นั่นทำบุญไปให้ด้วย แล้วก้อไปเล่นๆ กะน้องฟ้าใส ที่คลีนิก วันนี้หมอเหรียญบอกว่าจะปิดครึ่งวัน เดินๆ ดูของในตลาดสักพัก หิ้วของพะรุงพะรังกลับบ้าน นอนดูทีวี รอน้องอ้อกลับจากคลีนิก นอนนอน นอน กิน กิน กิน ดูทีวี หลับ

วันอังคาร
หง่าว ๆๆๆๆๆ ง่วง ครับ อยากนอนต่อ ต้องตื่นไปทำงาน ฝนยังคงตกอยู่ สม่ำเสมอ ทำงาน ทำงาน ทำงาน ไปต่อคลีนิก เลิก 2 ทุ่ม กลับบ้าน กินข้าว ดูทีวี คร่อกฟี้

วันพุธ
ตื่นมาฝนยังคงตกอยู่ เริ่มจะหนักขึ้นเรื่อย ๆ โอ้ จอร์จ เอาผ้าไปส่งไว้ที่ร้านซัก ยังไมได้ไปเอา พรุ่งนี้จะใส่ไรทำงาน อะเนี่ย ตอนเช้ามาพี่เค้าสั่งงานไว้ตึม แต่รีบทำเสร็จ ก่อนเที่ยง มานั่งคุยๆๆๆ กะเพื่อนในเอ็ม บ่าย โมง ถึงเวลาเริ่มงานล่ะ ช่วงบ่ายต้องคีย์ข้อมูลโครงการวิจัย จาทันปีนี้ไม๊เบื่อกับพวกไม่รับผิดชอบ // เลิกงานไปคลีนิกออเรนช์เป็นไร อา เสียทั้งวัน อากาศไม่ดี ก้องี้แหละ นะ เลิกคลีนิก ไปหาไรกินกัน หมอน้อง หมอตึ๋ง หนึ่ง และตัวข้าพเจ้าเอง กลับถึงบ้าน 4 ทุ่ม ดูสมาคมชมดาว หลับ ตื่นมาตอนตี 4 มดอพยพ เข้ามาบนที่นอน เราเลยต้องอพยพ เข้าห้องพี่แก้ว นอนต่อถึงเช้า

วันพรึหัส วันนี้จ้า
พี่แก้ว มาเรียกแต่เช้า โอ๊ยยยยยยยยยยย ขี้เกียจทำงาน ว่ะ ไม่ได้ ไม่ได้ ต้องไปทำงาน เคลียร์งานครับ เคลียร์งาน น้ำขึ้นมาถึงเข่าอีกแล้ว ท่วมอีกเป็นรอบที่ 3 แล้วมั้งเนี่ย เดินลุยน้ำมาทำงาน คีย์ข้อมูลต่อ แล้วก้อออนคุยกะเพื่อนๆ ไปด้วย
*_* วันนี้รมณ์บ่จอย ว่ะ ไม่รู้เป็นไร เซ็ง เบื่อ หน่าย ระอา

คิที่ไหนจามาถอนฟัน เนาะ ปะปะ กลับบ้าน เค้ากลับบ้านกันหมดแย้ววววว

งานนี้ไม่เสร็จ

งานนั้นไม่เสร็จ

งานโน้น ก้อไม่เสร็จ

เอาไงล่ะทีนี้ ... ก้อมันต้องรอ นี่ ทำไงได้