Storythai

คิดถึง >>>>>ไดอารี่





####################



Update ล่าสุดเมื่อ - - 12 ตุลา 2550
..
..
..

ลัลล้า ลัลล้า
วันนี้จะใช้ชีวิตอยู่ในเมืองบางกอกเป็น - -วันสุดท้าย
วิ้ดดดดดดดดด วิ้ววววววววว

แค่ 11 วัน
ชั้นจะเป็นจะตาย
จริงๆมันไม่ได้เลวร้ายอะไรมากมายหรอก
แค่..รถติด
แค่..ฝนตก
แค่..น้ำท่วม
แค่..คนเยอะ(แยะ)
แค่..วุ่นว๊าย วุ่นวาย

ทำไงได้
มันทำใจไม่ได้ ..ซะที



โชคดีของเรา
ที่มาเพื่อเทรนงาน
ถ้า..ต้องอยู่ที่นี่ไปอีก 1 ปี 2 ปี หรือ มากกว่านี้
ฉันจะเป็นฉันใด ??
ฉันคง... (ไม่อยากจะคิด)




ที่รู้ตอนนี้
.
.
โคตร โคตร คิดถึงบ้านนอก บ้านเรา เล้ยย


เมื่อวันที่ 9-10 ตุลา ที่ผ่านมา
หมอน้อง + พี่ตาล มาประชุม ที่ กรุงเทพ
เลยไปค้างที่โรงแรมด้วย
หมอน้อง - เจ้าของคลินิกฟันที่เคยไปทำงานด้วย
พี่ตาล - ผู้ช่วยหมอน้อง พี่สาวที่น่าร้ากกกก

บอกพี่พี่ไปว่า
"แค่ได้เห็นหน้าหมอ+พี่ตาล มันเหมือนได้ไออุ่นจากบ้านเราเลย"




หมอพาไปเลี้ยงทั้ง 2 คืน
คืนหลังนี่ประทับใจจัง
"โรงเบียร์เยอรมันตะวันแดง สาขาเลียบทางด่วนรามอินทรา"
โชว์ เค้า อลังการ จริงจริง
ประทับใจ
เพลงก้อเพราะ
อาหารก้ออร่อย
คนร่วมโต๊ะก้อนะ
คนบ้านเรา-คนพัทลุง
มันอุ่นใจดีง่ะ
พี่หมี - อาจารย์สอน มอ.วิทยาเขตสุราษฏร์ธานี
กำลังทำ ดร.อยู่ ม.เกษตร
พี่จุ้ย - (ทอมที่น่ารัก)ฝ่ายบัญชีบ.เนสเล่ย์ เงินเดือน 37,000
ทำงานงกงกแทบไม่ได้หลับได้นอน ขนาดต้องพึ่งยานอนหลับทุกคืน
"อยู่เมืองนี้เพื่อกอบโกย พี่จะรีบกอบ..แล้วจะรีบโกยกลับบ้านเรา"

ใช่พี่ ถูกต้องแล้ว บ้านเรา มันอุ่นดีเนาะ

ออกมาจากร้านตอน 4 ทุ่ม
ก้อต้องผจญ กับ
..น้ำท่วมกรุง (เทพ)..

เป็นครั้งแรกในชีวิตที่ได้เห็น
เป็นบุญจริงจริ๊ง (ประชดตัวเอง)

ตั้งแต่วันนั้น (10ตุลา) ถึงวันนี้ (12ตุลา)
น้ำยังคงท่วมถนนลาดพร้าวอยู่
แต่ฉันโชคดี
เพราะที่ทำงานมันไม่ไกล
ไม่งั้น ฉันคงลาออก
กลับไปอยู่บ้านนอก ซะแว้ว

.
..


เอาน่า
มันอะไรอีกหลายอย่างที่น่าประทับใจมิช่ายเหรอ
มีนายจ้างที่ใจดี
มีพี่ที่ทำงานที่น่ารัก
มีงานที่เราชอบให้ทำ
มีประสบการณ์อะไรดีดี
อีกตั้งมากมาย


หลังจากนี้ไป
ทุก ทุก 2 เดือน ต้องมา กรุงเทพ อยู่ดี
มาประชุมกับบอร์ดบริหารมูลนิธิ
ถือซะว่า มาเปิดหูเปิดตาและเปิดใจ
ดีกว่า เนาะ
.
.
.

ตั้งแต่พรุ่งนี้

13-15 ตุลา 50 - จัดค่ายครอบครัว จ.ประจวบ

15 ตุลา (เช้า) - 20 ตุลา -จัดค่ายเยาวชน จ.พังงา

21 ตุลา กลับมา บางกอก (แค่ 1 วัน)

22 - 26 ตุลา - สรุปงาน จ.เชียงใหม่

27 ตุลา เป็นต้นไป -- -- เขาหลัก ,พังงา





++ ถึง ..ตัวเอง - - จาก ..เค้าเอง ++

ตัวเองคับ .. เค้าคิดถึง
นานมากแล้วนะเนี่ย ที่เราไมได้เจอกัน
13 สิงหา - (กำลังจะ) 13 ตุลา
2 เดือนเต็ม เต็ม ที่เค้าไม่ได้เห็นหน้าตัวเอง เลย
โคตรคิดถึง แล้วน้ะเนี่ย

ความรัก คือ การอดทน ..รอ

เค้าทนได้เสมอ
เพราะอะไร
..เพราะรักน่ะสิ


เมื่อหลาย-หลาย วันที่ผ่านมา
มีเสียง อ้อแอ้ คล้ายๆคนเมา ลอดมาตามสาย
.
.
,,ตัว ..เค้าคิดถึงตัว ,,
,,ตัวไม่คิดถึงเค้าเหรอ ,,
,,ทำไม ตัวไม่พูด ว่าตัวคิดถึงเค้า ,,
,,ตัว เค้าเมาอะ เค้าอ๊วกได้ไม๊,,
,,แหะแหะ เค้าอ๊วก แล้วอะ,,

- - ถึงตัวเองจะพูดไป อ๊วกใส่โทรศัพท์ไป
เค้าก้อดีใจนะเพราะเค้ารู้ว่า..ตัวเองคิดถึงเค้าจริงจริง
มีคนเคยบอกว่าคนเมามักพูดอะไรในใจออกมาหมดเสมอ
เค้าเชื่อ..
เพราะตัวเองโทรมาหาเค้าเพื่อบอก
.. คิดถึง .. ตอนตี 3


เมื่อไม่กี่วัน
,, นี่ ตัวว เมือ่ไหร่จะลงมาซะที !!!! ,,
,,เมื่อไหร่จะมาพังงา !!! ,,
,, เมือ่ไหร่จะมาดูแลเค้า ฮะ !!! ,,

- - แม้ตัวเองจะตะคอกใส่เค้า
แม้จะเป็นคำห้วน -ห้วน
แต่เค้าชอบนะ
เพราะเค้ารู้ว่า
นั่นคือความรู้สึกของตัวเอง
ที่มันคือ..ความคิดถึงเต็มที่แล้ว
เค้ารู้ว่า ..
ถึงตัวเองเป็นจะคนปากแข็ง .. แต่ตัวเองก้อรักเค้า

เมื่อคืนวาน
,,ตัว เดี๋ยวตัวมาเมื่อไหร่ เค้าจะพาไปกิน bla bla bla ...,,
,,เค้าจะพาไป...bla bla bla ,,
,,เสร็จงานแล้ว รีบมาหาเค้านะ,,

..แค่นี้แหละ ..พอแล้ว
หายเหนื่อยแล้ว



ก้อ
.. ความรักของเค้า คือ ตัวเอง
.
.
นี่นา







จบ..




......................................................................................



Update ล่าสุดเมื่อ - - 7 ตุลา 2550

..
..


มาใช้ชีวิตในเมืองบางกอกเป็นเวลา ...
2ตค - 7 ตค = 5 วัน
ก้อดี๊ ... ดีแบบประชด

เรื่องงานก้อโอเค
เรียนรู้ทุกอย่าง
เท่าที่สมองอันน้อยนิดจะรับได้
ดีหน่อยที่เป็นคนไม่นิ่งดูดาย
ใครเค้าทำอะไรขอทำด้วย



แต่มันจะเสียก้อตรง
..ฝนตก รถติด คนเยอะ - - เป็นบ้า เลย ..
คนบ้านนอกอย่างเรา. .รับไม่ได้ อย่างแรง
.
.
ก้อที่บ้านไม่มีแบบนี้ ง่ะ




ตอนนี้มาขออาศัยเพื่อน
อยู่ตรงแยกลำสาลี (ราม91)
เดินทางด้วยรถส่วนตัว 2ประตู 20หน้าต่าง
ย่ำต๊อกต๊อกออกจากบ้านตั้งแต่7โมง
1.30 ชม.โดยประมาณ
ลาดพร้าวววววววว 80
รถจะติดไปไหน นักหนา
.
.
ถ้าบ้านนอก บึ่งมอไซค์ 10 นาที ถึง
ไม่ไหว อะ
ไม่ไหว ก้อต้องทน



แม้มีหลายสิ่งหลายอย่างในเมืองบางกอกที่เราไม่ได้
แต่ในความไม่ดีไม่งาม
ก้อยังมีหลายสิ่งหลายอย่างที่สวยงามไม่แพ้กัน



ที่ทำงานใหม่
.
.
มูลนิธิสยาม-แคร์ -- Siam-Care Foundation
เจ้าของงานใหม่
ที่เราจะต้องมาสานต่อ..งาน

มี 3 สาขา
กรุงเทพ - มุกดาหาร - พังงา
สมาชิกทั้ง3จว.=25คน
ไม่ใหญ่ไม่โต
แต่มันอบอุ่น
และตัวเราต้องไปประจำพังงา
มีทีมทั้งหมด 7ชีวิต




การทำงาน
เพื่อช่วยเหลือผู้ติดเชื้อ/ผู้ป่วยHIV/AIDS
และผู้ด้อยโอกาสในสังคม

ทำมันทุกอย่าง
.
.
จัดอบรมให้ความรู้
ดูแล - รักษา
เยี่ยมบ้าน
ให้การช่วยเหลือเงินทุน
ส่งเสริมอาชีพ
ช่วยเหลือกลุ่มผู้ต้องขังอยู่ในคุก-ออกจากคุก
ทุนการศึกษา
สิทธิเด็ก-ผู้หญิง


..งานมีไม่น้อยเลยทีเดียว..
และรู้ตัว ว่าต้องรับ หนัก-หนัก


ประทับใจ
ในการต้นรับ
การสอนงาน


..ให้ทุกอย่างเท่าที่จะให้ได้
..สอนทุกอย่างเท่าที่จะสอนได้
เป็นคำพูดของพี่ๆสมาชิกในออฟฟิศ

ด้วยวัยวุฒิ เพียง 27
ถ้าเทียบกับพี่ๆที่ดูแลทั้ง2สาขา ซึ่งมีวัย 35 อัพ
กดดันไม่น้อยเลย

แต่ในเมื่อเค้าเปิดโอกาส
ก้อต้องทำให้ได้มากที่สุด
เท่าโอกาสที่เค้าให้

ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น

- - ต้องผ่านไปให้ได้ - -

สิ่งที่รู้ในวันนี้
ไม่ว่ามันจะมีปัญหาอะไร
ก้อเบาใจได้ว่า
จะมีพี่เลี้ยงดีดี
คอยช่วยเหลือ - - ยืนยู่ข้างข้าง มากมาย

พี่เลี้ยงจากจากพัทลุง
พี่เลี้ยงในสยาม-แคร์
แค่นี้ ..ก้อมากพอแล้ว
กับแรงใจ
ในการก้าวเข้าไปเพื่อ ..เผชิญ






งานที่เลือก
..
..
ไม่ได้นึกถึงผลกำไร
ไม่ได้ทำเพื่อผลประโยชน์
แต่
ทำเพื่อแก้ปัญหา
ทำเพื่อช่วยเหลือสังคม
ทำเพื่อให้โอกาสคนเดือดร้อน
เพราะฉะนั้น
ไม่ต้องกลัว .. ปัญหา
- - เพราะต้องเจอ ..อย่างแน่นอน - -



13-15 ตค. - ค่ายครอบครัว -ประจวบ
22-27 ตค - สรุปงาน-เชียงใหม่
.
.

27 ตค. เป็นต้นไป
ประจำจังหวัดพังงา

สิ่งท้าทาย
กำลังรออยู่
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.


เมื่อคืน ไปเที่ยว Zeta
เป็นครั้งแรกของชีวิตบ้าน๊อกบ้านนอก
ที่ได้เข้า RCA
อะไรมันจะขไหนหนาด
คุณทอมคุณดี้
เด็กๆวัยละอ่อน ละอ่อน ทั้งน้านนนน
กินเหล้าสูบบุหรี่
อยากรู้จริง อายุเท่าไหร่กัน ???


ที่ไป Zeta เพราะอยากรู้ว่าเป็นยังไง
เคยไปเลสลามา2-3ครั้ง
เพื่อนชวน
ไปเพราะอยากรู้ (เหมืนเดิม)

ก้อไม่รู้อะ
บ้านนอกไม่มีแบบนี้


จากเหตุการณ์เมื่อคืน
สอนให้รู้ว่า
..วัยเราคงจะเขาสถานที่บันเทิงประเภทนั้นไม่ได้แล้ว..


ไปกันกะน้อง2คน
พอเปิดเหล้าให้มัน
มันเมาซะกระจัดกระจาย
ไอ้เราก้อจิบๆนิดๆยืนดูบอลซะมากกว่า
สุดท้ายคนชวนไม่เมา
แต่คนที่ถูกชวนเมาปลิ้น
เราก้อดูแต่นาฬิกาเมื่อไหร่มันจะตี2ว้า
พอใกล้จะตี2ร้านปิด
มั้นก้อดันมาบอกว่าคืนนี้ร้านปิดตี2ครึ่ง
เพิ่งจะรู้สึกว่าเวลาครึ่งชม.มันจะยาวนาน
..ก้อคราวนี้แหละ
พออกจากร้านปุ๊บ ไอ้น้องเรามันเดินไม่ไหว
ทั้งพยุงยักแย่ยัน
พยุงคนเมา
มันหนักนะครับ
น้องมันไม่ไหวนั่งพักหน้าร้าน
พอสักพักคุณเทอร้องไห้ออกมาสะฮื้นฮํกฮัก
สรุปแฟนเทอหายไป7วันแล้ว
เลยต้องโทรไปเคลียให้อีก
โว๊ะ
คนแก่ ปวดหมอง
ไม่เอาแล้ววววว
เหล้าเหลือครึ่งขวดยกให้มันไปเลย
แถมต้องแบกกลับมานอนที่ห้องด้วย



(ท่าทางเพื่อนจะไม่ค่อยพอใจ)
(เลยยังไม่กล้าคุยกะเพื่อนอะ)



เฮ้ออออออออออ
เหนื่อยกับเด็กสมัยนี้จริ๊งจริง

ยิ่งต้องทำงานเพื่อปกป้องเค้า
ปกป้องสังคม
แล้วได้ไปพบไปเห็น
อะไรแบบนี้
มันขัดกับงานที่ทำเหลือทน
.
.
รณรงค์ห้ามสูบบุหรี่
กลับไปอยู่ในแหล่งบุหรี่
รณรงค์ห้ามดื่มสุรา
กลับไปอยู่ในแหล่งสุรา
รณรงค์ให้เด็กเป็นเด็กดี
กลับต้องไปอยู่ในแหล่งที่...
รณรงค์ให้เด็กเด็กรักนวลสงวนตัว
..แล้วไง กลับไปเห็นพฤติกรรมเด็กเหล่านั้น




เราต้องทำงานกันอีกนานแค่ไหนหนอ ???
ในเมื่อสังคมทุกวันนี้
มันเป็นอย่างนั้น
..
..
ก้อคงต้องทำ
ต้องแก้
กันต่อไป

อย่างไม่มีที่สิ้นสุด

.
.
เริ่มเถอะนะ
เริ่มจากตัวเรา
ค่อย - ค่อย ขยาย
ไปสู่คนอื่นอื่น
ขอให้
คิด-พูด-ทำสิ่งดีดี
เริ่มจากตัวเรา
ให้มันแผ่ขยายเป็นวงกว้าง
กระเพื่อมออกไปเหมือน
แรงกระเพื่อมของน้ำ
--ได้แต่หวังว่า
--สักวัน
--สังคมไทย
--จะกลับไปสู่
--สังคม
- - ดี ดี --

.
.
.
.

นับถอยหลัง
เหลือเวลาอยู่ในเมืองบางกอก
แค่ 11 วัน


ชั้นจะลาแล้ว.......บางกอก


รอเวลากลับบ้านเรา


..กลับบ้านเรา >>>> รักรออยู่...





คิดดี พูดดี ทำดี --------เพื่อสังคมดี






จบ..

................................................................................



Update ล่าสุดเมื่อ - -28 กันยายน 2550
..
..
..



---วันสุดท้าย
.
.
.
.
.
..
.
.
.

8 มีนาคม 2547

เริ่มงานครั้งแรก

ในตำแหน่งผู้ประสานงานโครงการ
โครงการป้องกันการติดเชื้อเอดส์ในกลุ่มเยาวชนในชุมชน
งานควบคุมโรคเอดส์และกามโรค
กลุ่มงานสนับสนุนวิชาการ
แต่ตอนหลังเปลี่ยนเป็น
-- กลุ่มงานควบคุมโรคติดต่อและระบาดวิทยา

ณ วันนี้

28 กันยายน 2550 - - รวมแล้ว 3 ปี 5 เดือน 20 วัน

นานนนนนนนนนนนน โข

ไม่เคยคิดว่าจะอยู่ที่ไหนได้นานขนาดนี้

ก่อนหน้านี้ชีวิต ไม่เคยเป็นชิ้นเป็นอันอะไรมาก่อน

.
.

เมษา46 - มิถุนา46 - -เสริฟร้านอาหารลายไทย เมืองคาบูล อัฟกานิสถาน

พฤศจิกา46- ธันวา46 - - โอเปอเรเตอร์ โรงแรมฮอลิเดย์อินน์ สีลม บางกอก

มกรา47 - กุมภา 47 -- พนักงานขาย เอสทีคาเร้น พัฒนาการ บางกอก

มีนา47 - กันยา50 -- สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพัทลุง

1ตหนด - - องค์กรสยามแคร์ พังงา


บทขอบคุณ

- - พี่สา ผู้เลือกนกเข้ามา 1 ใน 41 คนที่สอบ ณ วันนั้น
ณ วันนี้ แม้จะไม่ได้ลาออกในฐานะลูกน้องของพี่
แต่ยังคิดเสมอ ว่า มีพี่เป็นหัวหน้าเพียงคนเดียว
ขอบคุณสำหรับการช่วยเหลือทุกสิ่งทุกอย่าง
อาจมีหลายๆครั้งที่ทำให้พี่หนักใจเสียใจ
ต้องขอโทษด้วย
แต่สุดท้ายแล้ว
นกก้อรักและเคารพพี่ที่สุดเสมอ
จะจำไว้ตลอดไป


- - สภาลานวัดตะโหมด
ภาคีร่วมในการทำงาน
เรารักกันมากเลยเนาะ
พี่ศักดิ์ พี่สายัณห์ หลาน
พี่เก้า -ที่ทำให้นกได้มีพี่ชายที่สุดแสนดี
เราร่วมกินอยู่หลับนอน
ตลอดตั้งแต่ปีปรกจนวินาทีสุดท้าย
(ก้อ28ลาออกแล้ว แต่ 29-30ยังต้องไปช่วยงานพี่ๆอะ)
ไม่คิดว่าใจดำไปหน่อยเร้ออออออออออ
เต็มใจ เต็มที่ กันอยู่แล้ว
ถึงเราจะอยู่ไกลกันแค่ไหน
..แต่รู้
..ว่าเราจะตัดกันไม่ขาด

- - สมาคมยุวมุสลิมแห่งประเทศไทย
ผู้ของบประมาณ ทำให้พัทลุง มีงานเอดส์ให้เราได้ลุยกัน
เพื่อนร่วมงาน วึ่งเรามักเจอกันบ่อยๆเมื่อยามมีปัญหาต้องคุย
แต่เราพัทลุง -- ไม่เคยไปยะลา
ใครจะกล้าไปเล้า

- - เพื่อนร่วมอุดมการณ์ทำงาน

แกนนำ ประชาชน เยาวชน ทุกๆคนที่เคยร่วมงานกัน
3 อำเภอ 9 ตำบล 89 หมู่บ้าน
เราจัดอบรมกันไม่เว้นไม่ว่างเลย
แต่ทุกๆครั้งก้อได้รับความร่วมมือจากพี่ๆน้องๆลุงๆป้าๆ
ทำให้งานสำเร็จไปได้ด้วยดี และบางครั้งก้อไม่ดี
แต่เราก้อรู้ว่าเราทำเต็มที่แล้ว

..
..
..
..


ขอบคุณสมาชิกในกลุ่มงานต่าง ๆ
ณ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพัทลุง


- - กลุ่มงานควบคุมโรคไม่ติดต่อ
ก่อนนี้เราอยู่รวมกัน
แต่เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงทางนโยบาย
ทำให้เราต้องแยกห้องกันอยู่
แต่ใจเราเชื่อมกันเสมอ

- - กลุ่มงานทันตกรรม
ซี้สุดสุด
ทุกๆคนในฝ่าย
ไม่มีคนไหน -ที่นกไม่เข้าไม่ถึง
มีงานอะไร นกไปช่วยเหลือเสมอ
ส่งผลต่อให้
ได้ไปช่วยทำงานพิเศษทีคลีนิกหมอน้อง
ได้เรียนรู้การเป็นผู้ช่วยหมอฟัน
ได้เรียนรู้หลายสิ่งหลายอย่าง
ทำให้ชีวิตเติบโ แลเรียนรู้ในเส้นทางที่แตกต่าง

- - กลุ่มงานคุ้มครองผู้บริโภค
ไม่ค่อยได้สุงสิงเท่าไรนัก
แต่ยังทักเย้ว ๆ กันได้ กับพี่ๆหลายๆคน

- - กลุ่มงานอาชีวะอนามัยและสิ่งแวดล้อม
อยู่รวมกันในงานคุ้มครองผู้บริโภค
ไม่ค่อยได้พูดคุยแต่เย้วกันได้เหมือนกัน

-- กลุ่มงานICT
มีกันอยู่ไม่กี่คน
ค่อนข้างจะได้พูดคุยกันมากกว่าปกติ
เพราะคอมที่ฝ่ายมีปัญหาบ๊อยบ่อย
และได้รับการช่วยเหลือทันท่วงที

- - กลุ่มงานประกันสุขภาพ
พี่ๆน่ารักเสมอ
ไม่ได้อยู่ในฝ่ายด้วย
แต่ก้อคุ้นเคยกัน
เหมือนทำงานในฝ่ายนั้นเลย

- - กลุ่มงานบริหารทั่วไป
.
-งานธุรการ
ไปใช้บริการรับ-ส่งหนังสือ
ขอบคุณที่เป็นไปรษณ๊ย์จำเป็นให้ตลอด
.
-งานการเงิน
รู้สึกเราจะรักกันเป็นพิเศษ
แม้ในช่วงแรกๆจะรับไม่ได้กับระบบการทำงานของพี่ๆ
แต่มันก้อทำให้เรารู้ว่า
ถ้าไม่เนี๊ยบขนาดนั้น
น้องก้อจะพลาดตลอด
และผลเสียก้อจะตกกะน้อง
พี่เลยต้องเขี้ยวลากดิน
สุดท้ายเกิดมิตรภาพมากมายที่ลืมไม่ลง
.
-งานพัฒนาบุคลากร
ไปเจอกันเสมอ เมื่อจะลาพักร้อน
สนิทกันดีเนาะ
ช่วยเร่งหนังสือให้เวลาจะต่อสัญญาแต่ละครั้ง
เร่งมาก จนผ่านไป2เดือนกว่าพี่จะทำเสร็จ
พี่เร่ง เร่งให้น้องตลอด
.
-เลขาหน้าห้อง
เดือดร้อนจะส่งแฟกซ์
จะต่อโทรศัพท์
วิ่งขึ้นไปหา
สรุปต้องส่งเอง
ต้องต่อเอง
แต่ก้อดี ทำให้เราทำอะไรเป็น อีกตั้ง 2 อย่าง
โดยเฉพาะพี่จิบ
บ้านก้อใกล้กัน
แถมเวลางานก้อแอบขึ้นไปนั่งคุยด้วย


ขอบคุณเท่าไหร่คงไม่หมด

ไว้จะมาตอบแทนคุณ
เมื่อเวลานั้นมาถึง


จะไม่ลืม


..
..
..
..
..


3ปี 5 เดือน 20วัน
กับงานชุมชน

เป็นวิทยากร
ให้ความรู้
งานป้องกัน
งานดูแล
มีสาระไร้สาระ
คละเคล้ากันไป
ทุกข์-สุข
ปัญหารายล้อม

ผ่านมาได้

แต่..ด้วยเหตุบางประการที่แก้ไม่ได้
ด้วยตัวเราเล้กเกินไป
เป็นปัญหาที่เกินแก้
พื้นที่ที่ ให้เราคิด-ให้เราทำ-ให้เราเดิน
..มันแคบเกินไป..
ติดกับระบบ
ติดกับคน
ยิ่งทำให้พื้นที่แคบลงไปอีก
.
.
..

ตัดสินใจ
เดินออกไป
ไปหาที่ที่เค้าให้โอกาสเรา
ให้เรา -- คิด
ให้เรา -- ทำ
ให้เรา -- สร้าง

อุดมการณ์มันกินไม่ได้
แต่ถ้าทำ..แล้วมันภูมิใจ



ไม่รู้หรอกนะ
..ว่าสิ่งที่ตัดสินใจไปเมื่อวันที่ 13 กันยา50
มันจะผิดจะถูก

ไม่รู้หรอกนะ
..ว่าทางที่กำลังจะเดินไป
มันจะเป็นอย่างไร

ไม่รู้หรอกนะ
..ว่าสิ่งที่รออยู่ข้างหน้าจะดีจะร้าย

ไม่รู้หรอกนะ
..ว่าสิ่งที่จะไปพบเจอ
มันจะสร้างหรือทำลายอุดมการณ์

แต่พร้อมแล้ว
พร้อมจะเดินไปข้างหน้า
พร้อมจะก้าวไปพบ ไปเจอ
พร้อมจะชน

ถ้ามันมีอะไรที่เกิดขึ้นมา
อยู่นอกเหนือความคาดหวัง
พร้อมแล้ว..จะรับมือ



ขอคุณของความดีที่ได้ทำไว้
ปกป้องรักษา
อย่าให้ย่ย่อท้อแท้กับปัญหาที่มันจะเกิด
ขอให้ปกปักรักษาให้หัวใจเข้มแข็งเข้มแกร่ง
ก้าวผ่านอุปสรรคต่างๆไปให้ได้
ด้วยใจที่ตั้งมั่น
ด้วยกายที่พร้อมจะทุ่มเทเพื่อช่วยเหลือ
ขอความคิด จงยืนยัน
ที่จะกระทำสิ่งอันจะเป็นประโยชน์ต่อสังคม

ขออุดมการณ์ในการสร้างความดีจงสถิตย์ในหัวใจ
.
.
.
.ตลอดไป



เชื่อมั่นและศรัทธา - - ตัวเอง

เชื่อมั่นและศรัทธา - - ความดี

เชื่อมั่นและศรัทธาเสมอ

- - ทำดีต้องได้ดี ทำชั่วย่อได้ชั่ว - -


อโหสิกรรมสำหรับสิ่งต่าง ๆ ที่ไม่ดี ไม่งาม
สำหรับคนหลายคน..
ที่ไม่ได้เกิดมาเพื่อก่อประโยชน์อันใดเลย


ขออโหสิกรรมถ้าได้ล่วงละเมิดทั้งกายวจีใจ
ต่อคนอีกหลาย ทั้งต่อหน้า ทั้งลับหลัง

สิ่งที่ได้มาพบมาเจอ คนดี - คนไม่ดี
คนดีดี ขอพบเจอในอีกหลายๆชาติข้างหน้า

คนไม่ดี ขอพบเจอ..แค่ชาติ
หมดสิ้นกัน สำรับบาปที่เคยก่อไว้

อโหสิ




จบ..





.................................................................................




อันที่จริง
เพิ่งอัพไปเมื่อวาน


วันนี้ -- มาอีกแล้ว
เครียด มัน จุกอก -- จะอกแตกตายแล้ว !!

ปัญหาจิ๋ว-จิ๋ว
--มันกลายเป็น
ปัญหายักษ์ -ยักษ์
ไป..ซะแล้ว

เรื่องมันลุกลามไปใหญ่โตแล้ว
ทั้งหมด -- เกิดจาก ตั ว เ ร า

จะให้ทำไง ภ ร ร ย า ทั้งคน
จะไม่ให้ รั ก ไม่ให้ ห ว ง
-- เค้าทำไม่ได้ --


ตัวเองค้าบบบบบบบบบบ...
เมื่อไหร่ ??
,, เราจะคุย ดี-ดี กัน ค้าบ ,,

-- เค้าเครียด --
-- เค้าไม่สบายใจ --
-- เค้านอนไม่หลับ --
-- เค้าคิดมากกกก --
-- เค้า..จะบ้า แล้ว ค้าบบบบ --

ก้อ..
เค้า รั ก เค้า ห ว ง ตั ว เ อ ง ,,,,,,,, นินา



!_91_!ย้อน ค ว า ม ท ร ง จำ!_93_!

ตัวเองจำได้ไม๊ เมื่อวันที่ 1 3 สิ ง ห า 5 0
เราไปเที่ยวกัน
เรารีบตื่นแต่เช้า...(มันเช้ามา 10 .00 อะนะ)
ตอนแรกตั้งใจจะไปทำบุญ กันแต่ เช้า เช้า
นอนกลิ้งไป กลิ้งมา
สุดท้าย..ไปวัดกันบ่ายๆ แล้วกันเนอะ



เ ริ่ ม ต้ น
.
.
ด้วยการไปกิน ห มี่ ส ะ ปำ
ซึ่งคนเค้าร่ำลือกันนักหนา
ว่า...อ ร่ อ ย
ต้องขับรถย้อนกลับไปทางบ้านสะปำ
ซึ่งย้อนออกไปนอกเมืองภูเก็ต
ทางไปสะพานรักสารสิน ทางไปพังงา

สั่งมา 2 ที่
(เสียดาย .. ไม่ได้ถ่ายรูปมา)
หน้าตาหมี่สะปำ
..เหมือนเส้นหมี่เหลืองผัดซีอิ้ว
..แต่มีน้ำขลุกขลิก
..มีผัก มีอาหารทะเล กุ้ง หมึก หอย
..ตอกไข่ไก่สดๆ ลงไปไว้ตรงกลางถ้วย
..เสริฟ แล้วก้อคลุก ๆ
..ปรุง
..ตักใส่ปาก
ถ้าถามถึงรสชาด .. ธ ร ร ม ด า
รึลิ้นเรา อาจจะไม่ถึง..ความอร่อย






ก่ อ น เ ที่ ย ง
.
.
เราขับรถกลับเข้าเมืองภูเก็ต อีกครั้ง
มุ่งหน้าไปสู่ .. วั ด กู้ กู

(ได้ยิน น้องปิ๊ก pt2geter.storythai เคยไปทำบุญมาแล้ว
และบอกว่า วัดนี้จนจน ,,เลยอยากไปทำบุญกัน)

ขับรถวนไปวนมา 2 รอบ ก้อไม่เจอ
มันมีแต่สำนักสงฆ์เขาโต๊ะแซะ
เลยตามพี่ร้านขายของ

เค้าบอกว่า..
"วัดกู้กูไม่มีหรอกมีแต่สำนักสงฆ์เขาโต๊ะแซะ
..ก้อเหมือนวัดของที่นี่แหละ"

ไอ้หมู ได้ทีเลยตอกย้ำ
"เค้าบอกแล้วว่าไม่มี ไม่มี ตัวก้อไม่เชื่อ"
..จ้า จ้า ทูลหัวไม่มีก้อไม่มี
สรุปก้อได้ไปทำสังฆทานกัน
ณ สำ นั ก ส ง ฆ์ เ ข า โ ต๊ แ ซะ
แต่ที่นี่เขาก้อไม่ได้ร่ำรวยอย่างวัดอื่นๆในภูเก็ต
ที่สำคัญ
..มีหมา 3 ขา ด้วย
(คือหมามันขาขาดไปข้างนึง อะนะ)
แต่มันน่ารักน้า (..ดูเอาคร่าวๆอะ)
นี่ถ้าเป็นวัดที่บ้านจะขอเอาไปเลี้ยงเลยนะเนี่ย




ย า ม บ่ า ย
.
.
เราประเดิมกันที่ P h u k e t A q u a r i u m
บัตร 50 บาท/คน
ดูรูปกันดีกว่า



AoNok @ P h u k e t A q u a r i u m





ออกจาก P h u k e t A q u a r i u m
. .
..
.
มุ่งตรงไปยัง จุ ด ช ม วิ ว เ ข า ข า ด
ขอบอกว่า
.
.
ทางลำบากมาก
ต้องขับรถ ขึ้นเขา ทางคดเคี้ยว
สุดแสนจะลำบาก
แต่ดีตรงถนนลาดยางแล้ว
..
แต่ก้อไม่วาย
,,เรางหลงกัน..อีกแล้ว

ขับรถ จนวนครบ 1 รอบ

ตัวเอง ::ตัว.นี่เรากลฃับมาที่เดิมแล้ว
เค้า :: อ้าว เหรอ แล้วจะเอาไง อะตัวเอง
จะกลับไปอีกไม๊ ??
ตัวเอง:: ตัวว่าไงอะ
เค้า :: เค้าอยากไปอะ
ตัวเอง :: เค้าก้อเหมือนกัน
((มองหน้า..ก้อรูใจ))

ขับรถกลับกันไปอีกรอบระยะทางประมาณ 6 กม.
คราวนี้ไม่อยากหลงอีกแล้ว
เลยตาม โก้=(พี่ชาย) ที่เดินผ่านมา
แกก้อบอกว่า..
"ตรงไปนะ เลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาแล้วก้อตรงไป
เห็นอยู่ไกลๆน่ะแหละไม่หลงหรอก"
.
.
เอ่อ พี่คะ ตะกี๊ หนู๋เพิ่งหลงมานี่ล่ะค่ะ..


เอาน่า ..คราวนี้ไม่หลงหรอก
ขับไปเรื่อยๆพอถึงทางแยก..แล้วเราจะเลี้ยวไหนดี
ซ้าย-ขวา
เดินลงไปถามบ้านนั้นเปิดประตูไม่มีคนอยู่
กลับมาเดินสำรวจ
และแล้ว.....สายตามองไปเห็น
..ป้ายคับ ป้าย ชี้ ทาง
มันหล่นอยู่กะพื้นอะ ไม่มีใครสามารถมองเห็นหรอก
เปื่อยแล้วพี่น้อง หล่นมาตั้งแต่เมือ่ไหร่ ไม่มีใครรู้